Toetsenist van Soul Survivors, vocalist van de Vinyleers klantenservice en multi-instrumentalist op inpak-eiland, een indrukwekkend cv; voor ons gewoon Branco; de enige échte Leidenaar binnen het bedrijf.
Hoewel hij intercontinentaal de Leidse eer hooghoudt achter de toetsen, is zijn thuisbasis gewoon ons gezellige platenpakhuis. Reden genoeg om onze Branco eens even flink aan de tand te voelen over zijn platenkast en alles daaromtrent!
Thuis, vroeger, stonden de platen eerder verstopt in een oude doos op zolder, dan prominent in een daadwerkelijke platenkast zoals nu. Alhoewel hij met zijn eigen soul band Soul Survivors al muziek op vinyl uitbracht, kwam de échte kennismaking met het zwarte goud pas na zijn arriveren bij Vinyleers (zo’n tweeënhalf jaar terug).
Hiervoor mogen we Branco’s vriendin bedanken, die de vacature vond (shout out!). Waar hij hiervoor rondkwam van lesgeven en optreden, verkocht hij zijn ziel aan de plaat.
Vanuit huis genoot hij een goede opvoeding met onder andere Prince en Michael Jackson. Niet geheel onverwacht begon hij zijn kersverse collectie dan ook sterk met de Quincy Jones trilogie van Michael Jackson: Off The Wall, Thriller en Bad.
Tijdens zijn studie putte hij onder andere inspiratie uit Yussef Kamaal’s Black Focus. Op de display tijdens ons interview zie ik zowel Mort Garson’s Plantasia als Bruno Mars. Kortgezegd is er een breed spectrum aan invloeden in- en rondom de platenkast. Hoe sorteert zo’n virtuoos zijn collectie vroegen we ons nog af? Nou gewoon niet, Bruno staat gewoon lekker naast Plantasia.
Een enkele plaat kocht hij naast het muzikale aspect vooral voor de hoes, het klassieke schreeuwende gezicht op de hoes van King Crimson’s In The Court Of The Crimson King.
Naast een bepaalde vorm van soulful, ligt de rode draad vooral in het idee van muziek als een bibliotheek aan herinneringen. Op zijn display van essentials vinden we onder andere nog een plaat van artiest Dijon – waarop de inmiddels doorgebroken Mk.Gee is te horen op gitaar. De favoriet in deze stapel moet volgens hem toch wel het album Geography zijn van Tom Misch, voor het eerst gehoord op Marbella en de Spaanse zon schijnt hierdoor altijd weer even door bij het beluisteren.
Mooi zo’n kast vol herinneringen, toch drukt hij de beginnende verzamelaar een advies op het hart: verzamel niet om het verzamelen (vindt hij zelf ook soms moeilijk), maar koop platen die je daadwerkelijk ook gaat luisteren.
Wat hem betreft onderscheidt vinyl zich hier ook van streamen. Naast de betere geluidskwaliteit, luister je de albums op deze manier zoals ze bedoeld zijn: uncompressed, van A tot Z. Wijze woorden.
Tot slot moesten er uiteraard nog een paar essentiële vragen gesteld worden.
Stel er breekt opnieuw een oorlog uit met de Spanjaarden en we moeten met heel Leiden weer terug die Burcht in, de geuzen op speed-dial natuurlijk, welke plaat zou je op max volume vanuit de Burcht afspelen om ze weer om te laten keren naar het veel meer zonnige en immer gezellige Spanje?
Dat leek hem wel duidelijk: “Rubberen Robbie”
Welke plaat zou je het liefst gebruiken als frisbee?
Met enige emotie op de tong: “Meat Loaf – Bat Out Of Hell”
Stel er komt een astronaut aan de deur, doet zijn of haar helm af en zegt: “luister Branco, ik was net op een nieuwe planeet en nadat ik de bevolking daar had verteld over muziek hebben ze me naar jouw voordeur geteleporteerd om de beste plaat mee terug te nemen voor een voorproefje van het concept muziek, geef me iets!!”. Stel dat gebeurt, en je mag geen Frank Zappa LP Box meegeven, wat zou je dan wél aan de astronaut overhandigen?
Kort en bondig: “Plantasia”
Wat ons brengt tot het einde van het interview, we besluiten laatstgenoemde uit de hoes te trekken en zetten de plaat op.
